Museum Mayer van den Bergh

                                                           

Het Antwerpse Museum Mayer van den Bergh is gewijd aan de indrukwekkende kunstcollectie die Fritz Mayer van den Bergh (1858-1901) op het eind van de negentiende eeuw verzamelde. Het museum opende zijn deuren in 1904, drie jaar na de vroegtijdige dood van Fritz Mayer.

In 1879 brak Fritz zijn studies letteren en wijsbegeerte en rechten aan de Universiteit Gent vervroegd af. In dat jaar stierf ook zijn vader. Hij trok opnieuw bij zijn moeder in, schoolde zichzelf tot een oudheidkundige en wijdde zich volledig aan zijn passie: het verzamelen van kunst uit binnen -en buitenland.

Op het eind van de negentiende eeuw betekende verzamelen in de eerste plaats dat men een collectie oudheden aanlegde, voorwerpen van allerlei slag en soort die getuigden van een historische belangstelling. Echte kunstverzamelingen waren zeldzaam. Fritz Mayer van den Bergh kocht de meest diverse kunstwerken aan, waaronder gebruiksvoorwerpen, maar ook oude en moderne schilderijen en beeldhouwwerken. Al snel legde hij een uitgesproken voorkeur aan de dag.

Vanaf 1892 legde de collectioneur de nadruk op de schilder- en beeldhouwkunst en op een goed uitgebalanceerde collectie. Aanvankelijk had hij vooral interesse voor Italiaanse meesters en Hollandse schilders van genretaferelen. Hij reisde veel, onder meer naar Italië. Hij kocht ook kunstwerken op veilingen in Parijs, Londen en Keulen, maar ook in Nederland en Vlaanderen.
Een belangrijk moment was de aankoop van de collectie Micheli in Parijs in 1898. Deze aankoop toont zijn voorkeur voor laatgotische kunst.

Alle dure en belangrijke stukken van het huidige museum werden aangekocht in de laatste drie jaren van zijn activiteit als verzamelaar (1898-1900). Hij staat dan bekend als een eminent kunstkenner.
Zeker is dat Fritz Mayer van den Bergh de ambitie had om zijn collectie mettertijd in een eigen museum onder te brengen. Bepaalde stukken, onder meer schouwmantels en kordelen, kocht hij aan om later een museum te kunnen inrichten. Het was uiteindelijk zijn moeder die, na zijn dood, zijn onvervulde droom realiseerde.

Lieve Loos